Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης, την Παρασκευή 21 Μαρτίου, οι μαθητές και μαθήτριες του Δ1 ασχοληθήκαμε με το βιβλίο ¨Ο Ελύτης για παιδιά¨, εκδόσεις Ίκαρος.
Διαβάζοντας στίχους ή και φράσεις από ένα ποίημα, ψάξαμε να βρούμε τι νιώθουμε. Ηρεμία; Φόβο; Λύπη; Χαρά;
Μετά διαλέξαμε ένα χρώμα και το συνδυάσαμε με την κάθε μία φράση-συναίσθημα.
Ύστερα ξαναγράψαμε αλλιώς, με τον δικό μας τρόπο, τη φράση κρατώντας μόνο τη σημασία της και κάποια ή κάποιες λέξεις.
Στίχος Ελύτη: «Μπογιές της θάλασσας»
Σκέφτομαι ένα δυνατό μπλε χρώμα που μου φέρνει γαλήνη.
Ξαναγράφω αλλιώς ή καλύτερα γράφω τον δικό μου στίχο:
Η θάλασσα έβαψε μπλε τ΄ όνειρό μου…
Στίχος Ελύτη: «Πατάει τα φύκια τ΄ουρανού»
Σκέφτομαι το άσπρο χρώμα και νιώθω ελευθερία
Ξαναγράφω αλλιώς ή καλύτερα γράφω τον δικό μου στίχο:
Πατάω στα σύννεφα τ΄ουρανού…
Στίχος Ελύτη: «Όπως η νύχτα πίνεται από την αυγή»
Σκέφτομαι το πορτοκαλί χρώμα, νιώθω χαρά και ελπίδα
Ξαναγράφω αλλιώς ή καλύτερα γράφω τον δικό μου στίχο:
Όταν ανατέλλει ο ήλιος νιώθω την αγγελική φωνή…
Στίχος Ελύτη: «πλατύ το παράθυρο γεμάτο λεμονιές»
Σκέφτομαι το κίτρινο χρώμα και νιώθω ευχαρίστηση, νιώθω την ομορφιά
Ξαναγράφω αλλιώς ή καλύτερα γράφω τον δικό μου στίχο:
Η άνοιξη μπαίνει στην καρδιά μου…
Στίχος Ελύτη: «Τώρα στη βάρκα όπου κι αν μπεις άδεια θα φτάσει»
Σκέφτομαι το μπλε χρώμα, νιώθω την κύλιση της θάλασσας
Ξαναγράφω αλλιώς ή καλύτερα γράφω τον δικό μου στίχο:
Η θάλασσα κυλάει όπως και η ζωή μας…