Ημέρα 1η: Η Βροχή που Έγινε Ευλογία και οι Ψίθυροι της Ιστορίας

Η περιπέτεια του 1ου και 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Περάμου ξεκίνησε με τον ουρανό να «ανοίγει» πάνω από την πόλη μας. Μια ξαφνική καταιγίδα μας αποχαιρέτησε στην εκκίνηση, όμως το νερό της βροχής δεν στάθηκε ικανό να σβήσει τη φλόγα του ενθουσιασμού μας. Αντίθετα, η θετική ενέργεια και τα γέλια των παιδιών έγιναν ο δικός μας ήλιος. Με τις αποσκευές γεμάτες προσμονή, αφήσαμε πίσω μας την υγρασία και φτάσαμε στην Αθήνα.

Αφού τακτοποιηθήκαμε στο φιλόξενο ξενοδοχείο μας στην  Πλατεία Καραϊσκάκη, η πόλη άρχισε να μας αποκαλύπτει τα μυστικά της. Με οδηγό την υπέροχη ξεναγό μας, την κυρία Μαρία, ξεκινήσαμε ένα οδοιπορικό μνήμης και υπερηφάνειας.

Μια Διαδρομή Γεμάτη Ελλάδα

Η πρώτη μας στάση ήταν γεμάτη δέος: Προσκυνήσαμε στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, εκεί όπου η ιστορία της πατρίδας μας είναι χαραγμένη πάνω στην πέτρα.

Στη συνέχεια, κατευθυνθήκαμε προς το Ζάππειο Μέγαρο, το αρχιτεκτονικό κόσμημα που οραματίστηκε ο Ευάγγελος Ζάππας, και από εκεί στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Κλείσαμε τα μάτια και για μια στιγμή ζητωκραυγάσαμε νοερά την είσοδο του Σπύρου Λούη στον πρώτο Μαραθώνιο, νιώθοντας την παγκόσμια αίγλη του μαρμάρινου αυτού σταδίου.

Η διαδρομή μας μας έφερε μπροστά στο Προεδρικό Μέγαρο και στο Μέγαρο Μαξίμου. Εκεί, ζήσαμε μια από τις πιο δυνατές στιγμές: την Αλλαγή Φρουράς. Σταθήκαμε ακίνητοι μπροστά στους Ευζώνους. Ακούσαμε το ρυθμικό, επιβλητικό κάλεσμα από τα τσαρούχια τους να χτυπούν το μάρμαρο – έναν ήχο που έμοιαζε με τον χτύπο της καρδιάς όλης της Ελλάδας. «Είμαστε εδώ!» ένιωθες να λένε σε κάθε βήμα, και τα παιδιά μας απαντούσαν με το βλέμμα τους γεμάτο θαυμασμό.

Μέσα στον «Ναό της Δημοκρατίας»

Η κορύφωση της πρώτης μας ημέρας ήταν η είσοδος στο Μέγαρο της Βουλής των Ελλήνων. Διαβήκαμε το κατώφλι του και ο χρόνος σταμάτησε. Καθίσαμε στα έδρανα των βουλευτών και η σιωπή της αίθουσας γέμισε ξαφνικά με τους ψίθυρους της ιστορίας.

Μας φάνηκε πως ακούσαμε τη φωνή του Ελευθερίου Βενιζέλου, τη στιβαρή ομιλία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τον παλμό του «Γέρου της Δημοκρατίας» και τη ρητορεία του Ανδρέα Παπανδρέου.

Στην έκθεση της Βουλής, στον χώρο των βασιλικών δεξιώσεων, η συγκίνηση κορυφώθηκε. Ανάμεσα στα κειμήλια, η φαντασία μας κάλπασε: ήταν σαν να βλέπαμε τον Βασιλιά Όθωνα και την Αμαλία να χορεύουν ένα αιώνιο βαλς, παρασύροντάς μας σε μια εποχή ρομαντισμού και δημιουργίας.

Η πρώτη μας μέρα έκλεισε με την καρδιά γεμάτη εικόνες και την ψυχή πλημμυρισμένη από Ελλάδα. Όμως, το ταξίδι μας είχε μόλις αρχίσει…

Συνεχίζεται…